- پژوهشگران دانشگاه پکن حرکت زمین را در ۴۶۵ شهر در ۱۰۷ کشور بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳ بررسی کردند.
- میانه سرعت نشست: مدان ۳۳، باندونگ ۲۲، اصفهان ۱۱، مکزیکوسیتی ۸ میلی‌متر در سال.
- بخشی از مکزیکوسیتی حدود ۲۱۷ میلی‌متر در سال نشست کرده است.
فرونشست زمین، یعنی پایین رفتن تدریجی سطح آن، می‌تواند زندگی شهری را تحت تأثیر قرار دهد. پژوهشگران دانشگاه پکن چین به‌جای تمرکز روی یک شهر، حرکت زمین را در مجموعه‌ای گسترده از شهرها بررسی کرده‌اند. نتیجه در نشریه Nature Cities منتشر شده است.
آن‌ها از داده‌های ماهواره‌ای با وضوح بالا در بازه ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳ استفاده کردند و حرکت زمین را در ۴۶۵ شهر در ۱۰۷ کشور اندازه گرفتند تا سرعت سالانه نشست برآورد شود. نکته مهم این است که آن‌ها بین نشست در یک نقطه و «میانه» نشست در کل شهر تفاوت گذاشتند. میانه، عددی است که بعد از مرتب کردن اندازه‌گیری‌ها در وسط آن‌ها قرار می‌گیرد و لزوماً با شدیدترین نشست ثبت‌شده برابر نیست.
- مکزیکوسیتی: شدیدترین نشست موضعی حدود ۲۱۷ میلی‌متر در سال در بخشی از شهر ثبت شد؛ اما میانه نشست آن در کل شهر ۸ میلی‌متر در سال بود.
- تورئون (مکزیک): حدود ۱۷ میلی‌متر در سال.
- مدان (اندونزی): میانه حدود ۳۳ میلی‌متر؛ باندونگ (اندونزی) ۲۲ میلی‌متر.
- اصفهان (ایران): میانه سرعت نشست ۱۱ میلی‌متر در سال.
- شهرهای پایدار: در بوستون، نیویورک، لندن، پکن، توکیو، سئول، سیدنی، مونته‌ویدئو و ناپل حرکت سالانه زمین بین ۰٫۱ تا ۱٫۹ میلی‌متر (نشست یا بالاآمدن) برآورد شد؛ اما پژوهشگران تأکید کرده‌اند این اعداد کوچک باید با احتیاط تفسیر شوند.
نشست زمین می‌تواند به ساختمان‌ها و فونداسیون‌ها آسیب بزند، سیستم زهکشی و فاضلاب را مختل کند و خطر سیل‌گرفتگی را بالا ببرد. نمونه مکزیکوسیتی نشان می‌دهد یک عدد کلی برای توصیف همه محله‌ها کافی نیست و باید تفاوت نقاط درون هر شهر را هم دید. مطالعه همچنین دارای محدودیت است: دوره بررسی حدود ۹ سال بوده، بر فرونشست نسبی و محلی در شهرهای بزرگ تمرکز داشته و ممکن است نواحی بیرون از مرزهای اداری شهرها را دربر نگیرد. در مناطقی که پوشش ایستگاه‌های زمینی کمتر است نیز عدم‌قطعیت اندازه‌گیری بیشتر است. داده‌ها نمی‌گویند در هر شهر چه اقدامی لازم است؛ بیشتر محل و شدت تغییرات را روشن می‌کنند و پایش مستمر می‌تواند نشان دهد این روندها در سال‌های آینده هم ادامه دارد یا نه.
منبع: ایسنا به نقل از نشریه Nature Cities
