ژل الهام‌گرفته از خیار دریایی تاندون را ترمیم می‌کند
- پژوهشگران دانشگاه واترلو با الهام از توان خیار دریایی در تغییر سفتی بدن، هیدروژلی برای ترمیم بافت ساخته‌اند.
- در آزمایش پیش‌بالینی روی موش‌ها، تاندون‌های درمان‌شده با ژل بهتر از ترمیم صرفا با بخیه بهبود یافتند.
- ژل حدود هشت هفته بعد جذب بدن شد؛ اثر و ایمنی آن روی بافت‌های دیگر هنوز باید بررسی شود.
خیار دریایی می‌تواند بدنش را در لحظه نرم یا سفت کند و حالا همین ویژگی الهام‌بخش ژلی شده است که شاید روزی تاندون و بافت‌های آسیب‌دیده انسان را ترمیم کند.
به گزارش به‌روزترین‌ها، پژوهشگران دانشگاه واترلو در کانادا هیدروژلی ساخته‌اند که مانند چارچوبی موقت از بافت در حال ترمیم پشتیبانی می‌کند و بعد از آن تجزیه می‌شود. به نقل از وب‌گاه فیز، این ماده ماده‌ای دایمی در بدن باقی نمی‌گذارد.
ژل چگونه کار می‌کند؟
هیدروژل ماده‌ای سرشار از آب است که در این طرح به شکل داربست موقت عمل می‌کند و همزمان با تجزیه تدریجی، جا را برای رشد بافت تازه باز می‌کند. برای ساخت آن، ماده ابتدا منجمد می‌شود تا ساختار داخلی‌اش شکل بگیرد و سپس در محلول‌های نمکی ویژه قرار می‌گیرد که سفتی آن را تنظیم می‌کند. به این ترتیب می‌توان ژل را نرم‌تر یا سفت‌تر ساخت. ایده بازسازی بافت‌ها پیش‌تر هم مطرح بوده است؛ برای نمونه بازسازی بافت‌ها با هیدروژلی بسیار چسبنده را ببینید.
بیشتر بخوانید: نگرانی معاون وزیر بهداشت از محدود شدن انتشار مقالات
نتیجه آزمایش روی موش‌ها
پس از نزدیک به چهار سال پژوهش، ژل در آزمایش پیش‌بالینی روی موش‌های دارای تاندون آسیب‌دیده بررسی شد. موش‌هایی که با ژل درمان شدند نسبت به گروهی که فقط با بخیه ترمیم شده بودند بهبود بهتری داشتند و تاندون با بافتی منظم‌تر بازسازی شد. به گفته یوچایو تنگ، که پژوهش را زیر نظر ییمین وو، استاد مهندسی مکانیک دانشگاه واترلو، پیش برد، عملکرد ماده فراتر از انتظار بود و تاندون ترمیم‌شده عملکردی مشابه تاندون سالم نشان داد. ژل در همین مدت به‌تدریج تجزیه شد و بدن آن را حدود هشت هفته بعد جذب کرد.
بیشتر بخوانید: بازسازی بافت‌ها با هیدروژلی بسیار چسبنده | چاپ سه‌بعدی بافت، رباط و تاندون‌ها
آینده و محدودیت‌ها
ییمین وو می‌گوید همه بافت‌های نرم به چارچوب یکسانی نیاز ندارند؛ ماده‌ای که کنار بافت نرم مغز قرار می‌گیرد باید با ماده‌ای که تاندون سفت را ترمیم می‌کند فرق داشته باشد. همین قابلیت شخصی‌سازی می‌تواند در آینده ژل را برای ترمیم عضله، غضروف، پوست و حتی بافت‌های ظریف مغز و اندام‌ها مناسب کند. با این حال هنوز مشخص نیست این ژل در بافت‌های مختلف و در انسان ایمن و موثر باشد و پژوهش‌های بیشتری لازم است. برای فناوری مرتبط دیگر، چاپ سه‌بعدی بافت، رباط و تاندون را بخوانید.
