چاقی و زوال عقل: بیماران چاق کمتر در معرض مرگاند؛ دلیل مشخص نیست

- در مطالعه ۴۵۲۳ سالمند، خطر مرگ در افراد دارای اضافهوزن ۱۶ درصد، چاقی درجه یک ۲۷ درصد و چاقی درجه دو یا سه ۲۲ درصد کمتر از وزن طبیعی بود
- پژوهشگران سوگیریهای رایج مثل کاهش وزن پیش از تشخیص را بررسی کردند و آنها را توضیحدهنده این تفاوت نیافتند
- نویسندگان تاکید دارند این یافته توصیه به اضافه کردن وزن نیست؛ علت آن هنوز مشخص نشده
یک مطالعه بزرگ روی سالمندان نشان میدهد افراد دارای اضافهوزن یا چاق که به زوال عقل مبتلا میشوند، نسبت به افراد با وزن طبیعی کمتر در معرض مرگاند؛ حتی وقتی بیماریهای دیگر و سبک زندگی آنها هم در نظر گرفته شد. به گزارش ایرنا به نقل از سایتکدیلی، نتیجه در Journal of Alzheimer’s Disease چاپ شده است. این یافته با شواهدی که چاقی در میانه عمر را عامل افزایش خطر زوال عقل میدانند در تضاد ظاهری است.
اعداد مطالعه
پژوهشگران دادههای ۴ هزار و ۵۲۳ نفر ۵۱ سال و بالاتر را از مطالعه سلامت و بازنشستگی دانشگاه میشیگان (۱۹۹۸ تا ۲۰۲۲) بررسی کردند. در مقایسه با وزن طبیعی، خطر مرگ اینطور کمتر بود:
- اضافهوزن: ۱۶ درصد کمتر
- چاقی درجه یک: ۲۷ درصد کمتر
- چاقی درجه دو یا سه: ۲۲ درصد کمتر
دستهها بر پایه شاخص توده بدنی (وزن به کیلوگرم تقسیم بر مجذور قد به متر) تعیین شدهاند: ۱۸٫۵ تا ۲۴٫۹ طبیعی، ۲۵ تا ۲۹٫۹ اضافهوزن و ۳۰ به بالا چاقی.
بیشتر بخوانید: محصولات نانویی دانشبنیان ایرانی برای مهار خونریزی و ترمیم زخم
آیا سوگیری آماری در کار است؟
کاهش وزن اغلب تا یک دهه پیش از تشخیص زوال عقل شروع میشود، پس ممکن است بعضی افرادی که هنگام تشخیص وزن طبیعی داشتند، قبلا سنگینتر بوده باشند. «سوگیری بقا» هم میتواند اثر بگذارد: چاقانی که تا سن ابتلا به زوال عقل زنده میمانند ممکن است از بقیه چاقها سالمتر باشند. پژوهشگران این احتمالها را با تحلیلهای بیشتر بررسی کردند و شواهدی نیافتند که تفاوت بقا را توضیح بدهد. یوآن ژانگ از دانشگاه کلمبیا گفت این یافته تا حدی خلاف انتظار است.
توضیح احتمالی و هشدار
یک توضیح ممکن این است که بدن این افراد ذخایر بیشتری برای تحمل دورههای سخت دارد، چون زوال عقل اشتها و رفتار غذاخوردن را مختل میکند و با کاهش عضله و بافت بدن همراه است. اما نویسندگان این را اثباتشده نمیدانند.
ویرجینیا چانگ، نویسنده اصلی از دانشگاه نیویورک، تصریح کرد که این نتایج به معنای توصیه به بیماران برای اضافه کردن وزن یا چاق شدن نیست، چون مطالعه برای پاسخ به چنین پرسشی طراحی نشده بود. به گفته او، وزن هنگام تشخیص نشانهای مفید برای پیشبینی بقا است و تغذیه نقش کلیدی در سلامت این بیماران دارد.




