پلتفرم مشترک خودروسازان؛ تولید محصول مشترک ظرف ۳ سال
یک کارشناس صنعت خودرو می‌گوید حرکت به سمت پلتفرم مشترک خودروسازان، هزینه تولید را کم می‌کند، زنجیره تامین قطعه‌سازان را اقتصادی‌تر می‌کند و آسیب‌پذیری صنعت خودرو در برابر تحریم‌ها را کاهش می‌دهد. به گفته او، با اراده جدی ظرف سه سال می‌توان به تولید محصول مشترک رسید.
به گزارش به‌روزترین‌ها به نقل از ایسنا، پلتفرم مشترک خودروسازان در شرایطی دوباره مطرح شده که صنعت خودروی ایران با کمبود نقدینگی، هزینه‌های سربار تولید و محدودیت‌های زنجیره تامین دست‌وپنجه نرم می‌کند و بهره‌وری خطوط تولید بیش از گذشته به صرفه اقتصادی وابسته شده است.
چرا پلتفرم مشترک مطرح شده است؟
خودروسازان بزرگ دنیا برای کم کردن هزینه سنگین توسعه و ساخت، به‌جای تولید پراکنده، پلتفرم‌ها را با هم به اشتراک می‌گذارند. این روش علاوه بر ارزان‌تر شدن تولید، به کیفیت محصول و پایداری زنجیره تامین کمک می‌کند و عمق ساخت داخل را هم بالاتر می‌برد.
در ایران سابقه همکاری با شرکای خارجی وجود دارد، اما این مدل هنوز به یک رویه پایدار میان خودروسازان داخلی تبدیل نشده است. پرسش اصلی این است که آیا می‌توان با کنار گذاشتن رقابت‌های سنتی، از این مسیر برای خروج از بحران فعلی تولید استفاده کرد.
تجربه تندر ۹۰ و هزینه طراحی پلتفرم
سعید مدنی، کارشناس صنعت خودرو، در گفت‌وگو با ایسنا این رویکرد را از مهم‌ترین اقدامات برای کاهش هزینه‌های سربار و افزایش تاب‌آوری در برابر تحریم‌ها دانسته است. او قراردادهای چندجانبه ایران‌خودرو، سایپا، ایدرو و رنو را نمونه‌ای موفق از تمرکز بر پلتفرم مشترک می‌داند؛ قراردادهایی که به تولید خودروهایی مثل تندر ۹۰ رسید و به هماهنگی فنی و ارتقای ساخت داخل کمک کرد.
به گفته مدنی، طراحی پلتفرم از مرحله اولیه تا ساخت قالب‌ها و انطباق با استانداردها نقدینگی زیادی می‌خواهد. تقسیم این هزینه میان دو خودروساز بزرگ، راه اصلی کاهش قیمت تمام‌شده است. او تاکید می‌کند که با وجود توان طراحی بومی در خودروهایی مثل شاهین، تارا و سمند، فعلا بهترین استراتژی استفاده از پلتفرم مشترک است.
موتور و شاسی مشترک، طراحی و تریم جدا
این کارشناس می‌گوید پلتفرم پایه شامل موتور، گیربکس، اکسل و شاسی می‌تواند کاملا مشترک باشد. هر خودروساز هم می‌تواند بر اساس هویت برند خودش، طراحی ظاهری و تریم داخلی متفاوتی روی آن بسازد. در شروع کار حتی می‌توان یک محصول کاملا مشترک تولید کرد تا هزینه‌ها بیشتر کم شود و بعدا مدل‌های متنوع‌تری روی همان پلتفرم توسعه پیدا کند.
برای مطالعه بیشتر: قطعه‌سازان تهران: برای مقابله با تحریم، قیمت‌گذاری دستوری خودرو حذف شود
نقش ایدرو و زمان‌بندی سه‌ساله
مدنی نقش دولت و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران را در اجرای این طرح، نقش رگولاتور می‌داند. به گفته او، ایدرو بدون تصدی‌گری مستقیم می‌تواند نقش نظارتی و هماهنگ‌کننده را میان خودروسازان بازی کند تا فرهنگ همکاری مشترک، که در صنعت خودروی ایران ضعیف بوده، تقویت شود.
او زمان طراحی یک پلتفرم را، با فرض ثبات مدیریتی، حدود سه سال پیش‌بینی می‌کند و می‌گوید در صورت وجود اراده جدی، ظرف همین مدت می‌توان به محصول مشترک رسید. این کارشناس یادآور می‌شود که طراحی خودرو فرایندی پیوسته است و مراکز تحقیق و توسعه خودروسازان باید همیشه طراحی پلتفرم‌های جدید را در برنامه داشته باشند.
همچنین بخوانید: چرا انتخاب مصرف‌کننده در بازار خودرو محدود مانده است؟
منبع: ایسنا | عکس: Wikimedia Commons
