نقد و بررسی ویوو X Fold6؛ تاشوی کتابی با دوربین ۲۰۰ مگاپیکسلی و باتری ۶۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی

ویوو X Fold6 با دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی و باتری ۶۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی تلاش می‌کند ثابت کند گوشی تاشوی کتابی لازم نیست دوربین یا باتری را فدای باریکی بدنه کند؛ این نقد جامع از جعبه‌گشایی تا دوربین و مقایسه با رقبا همه‌چیز را مرور می‌کند.

به گزارش به‌روزترین‌ها، ویوو X Fold6 تازه وارد بازار جهانی شده و در این نقد جامع، طراحی، نمایشگر، باتری، عملکرد و دوربین آن را با رقبایی مانند سامسونگ و آنر مقایسه کرده‌ایم. برای مطالب بیشتر درباره گوشی‌ها، به بخش موبایل سر بزنید.

خلاصه نقد ویوو X Fold6 در یک نگاه

• دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی با سنسور ۱/۱٫۴ اینچی؛ کیفیت عکس روز و شب بسیار خوب است.
• باتری ۶۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی؛ بزرگ‌ترین باتری در تاشوهای کتابیِ عرضه‌شده در بازار جهانی.
• تراشه Dimensity 9500 Super با ۱۲ گیگابایت رم و ۵۱۲ گیگابایت حافظه UFS 4.1.
• نسخه جهانی با Android 17 و OriginOS 7 Fold؛ پنج ارتقای اصلی و هفت سال به‌روزرسانی امنیتی.
• قیمت اعلام‌شده برای بازار جهانی: ۲٬۲۰۰ یورو.

مقدمه: تاشو بدون سازش ممکن است؟

خرید یک گوشی تاشو معمولاً با چند مصالحه همراه است. ضخامت بدنه میان دو نیمه تقسیم می‌شود و به همین دلیل دوربین‌ها ضعیف‌تر از پرچم‌دارهای معمولی‌اند و باتری هم کمتر پیدا می‌شود که بزرگ باشد؛ فضای کافی برای همه‌چیز در کنار آن همه صفحه‌نمایش وجود ندارد.

مهندسان ویوو این بار قصد دارند این قاعده را بشکنند. X Fold6 وعده می‌دهد معیار تازه‌ای برای کیفیت دوربین و عمر باتری در گوشی‌های تاشوی کتابی بگذارد.

این گوشی تازه عرضه جهانی‌اش را شروع کرده و دست‌کم دو ارتقای بزرگ نسبت به X Fold5 دارد. اولی دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی با برند زایس است که بر پایه سنسور HPB سامسونگ ساخته شده؛ همان سنسوری که پیش‌تر در تله‌فوتوی چشمگیر ویوو X300 و X300 Pro خودش را نشان داده بود. تله‌فوتو هم هست: سنسور ۵۰ مگاپیکسلی LYT602 با زوم اپتیکی ۳ برابری. دوربین ۵۰ مگاپیکسلی فوق‌عریض با فوکوس خودکار هم مجموعه را کامل می‌کند. علاقه‌مندان عکاسی خوشحال می‌شوند که X Fold6 از تله‌کانورتر اختیاری ZEISS Teleconverter G2 هم پشتیبانی می‌کند که برد را تا ۲۰۰ میلی‌متر می‌رساند.

ارتقای دوم باتری است؛ البته مثل بیشتر تاشوها دو باتری داریم که روی هم ظرفیت ۶۹۰۰ میلی‌آمپرساعت را می‌سازند. این بیشترین ظرفیت در یک تاشوی عرضه‌شده در بازار جهانی است، چون آنر Magic V6 در نسخه خارج از چین به ۶٬۶۶۰ میلی‌آمپرساعت رسیده است. ظرفیت جدید ۹۰۰ میلی‌آمپرساعت بیشتر از مدل پارسال است و شیمی سیلیکون-کربن مرز این بخش را جابه‌جا کرده است. در شارژ هم چیزی فدا نشده: شارژ سیمی ۸۰ وات، شارژ بی‌سیم ۴۰ واتی و شارژ معکوس سیمی و بی‌سیم همچنان وجود دارد.

روی کاغذ، X Fold6 تقریباً چیزی کم ندارد. البته کمی از مدل پارسال سنگین‌تر شده، جزیره دوربین بزرگش هنوز در دست دست‌وپاگیر است و تراشه هم از کوالکام به مدیاتک تغییر کرده که باید دید چه تفاوتی می‌سازد.

مشخصات فنی ویوو X Fold6

جعبه‌گشایی؛ وقتی بسته‌بندی هم لوکس است

درباره جعبه‌های پرزرق‌وبرق دو دیدگاه وجود دارد. از یک طرف عملی نیست، چون بیشتر ملحقات هیچ‌وقت استفاده نمی‌شوند و فوراً به زباله الکترونیکی تبدیل می‌شوند؛ حمل‌ونقل هم گران‌تر و کم‌دوستدار محیط‌زیست‌تر می‌شود. از طرف دیگر، ارائه خوب تجربه اولیه را ارتقا می‌دهد و حس می‌دهد پولتان را برای محصولی واقعاً ممتاز خرج کرده‌اید؛ ضمن اینکه یادآور روزگار خوش گوشی‌های قدیمی است.

X Fold6 در یک جعبه دوتکه و بسیار محکم عرضه می‌شود. سطح جعبه مصنوعی‌چرم و نرم است، ظاهر و حس خوبی دارد و روی آن نقش برجسته و یک حلقه تزئینی برجسته دیده می‌شود. همه‌چیز لوکس است. خود گوشی در یک قالب پلاستیکی قرار دارد که چندان دوستدار طبیعت نیست؛ روی کف جعبه البته نوشته‌اند از جوهر سویا استفاده شده، که لااقل چیزی است.

ملحقات هم در جعبه هست. توجه کنید که نمونه بررسی‌شده برای بازار اتحادیه اروپا نیست و در جعبه‌های اروپایی نباید منتظر شارژر باشید. ما یک شارژر ۱۰۰ واتی FlashCharge ویوو (مدل V10091L0A1-UK) دریافت کردیم که با کابل Type-C به Type-C کار می‌کند. این کابل e-Marked است و برای ۲۰ ولت و ۵ آمپر رتبه‌بندی شده؛ البته روی خود کابل عدد «۹.2A» چاپ شده و ظاهراً توان بیشتری را تحمل می‌کند. شارژر هم می‌گوید در یکی از حالت‌ها ۱1V@۹.1A می‌دهد. پس بهتر است برای شارژ سریع از همان شارژر و کابل اصلی استفاده کنید.

یک قاب سخت و نیمه‌شفاف کلیپسی هم در جعبه خردفروشی هست. محافظت فوق‌العاده‌ای ندارد، اما از هیچ بهتر است و جا دارد از آن قدردانی کنیم.

طراحی، کیفیت ساخت و حس در دست

ویوو در طراحی زیاده‌روی نکرده است. X Fold6 در کل شبیه مدل قبلی به نظر می‌رسد و همان حس را دارد. مهم‌ترین ویژگی ظاهری‌اش جزیره بزرگ و گرد دوربین پشتی است که بسیار برونزده است؛ اما اگر دوربین‌های عالی و بزرگ‌ترین سنسور تله‌فوتوی پریسکوپی در یک تاشو را می‌خواهید، چاره‌ای از آن نیست.

جزیره دوربین شبیه X Fold5 است اما ویوو چند چیز را جابه‌جا کرده: حالا دو LED دارد و به‌نظر می‌رسد لبه‌های پخ‌خورده بیشتری هم گرفته است. حلقه دوربین هم هماهنگ با رنگ بقیه پشت گوشی است.

گوشی در کل «گردتر» شده است. گوشه‌های هر دو نمایشگر، داخلی و بیرونی، بسیار بیشتر از پارسال گرد بریده شده‌اند که با روند طراحی امروز می‌خواند؛ بیشتر گوشی‌ها این روزها فریم تخت و گوشه‌های گرد دارند.

تغییر نمایشگرها نسبت به X Fold5

نمایشگر داخلی کمی کوچک‌تر شده و ۸٫۰۲ اینچ قطر دارد، اما نسبت تصویر تازه باعث شده مساحت کل کمی بزرگ‌تر و برابر ۲۰۶٫۸ سانتی‌متر مربع باشد. وضوح ۲۳۱۲×۲۵۰۴ پیکسل با تراکم حدود ۴۲۵ پیکسل بر اینچ از X Fold5 (۲۲۰۰×۲۴۸۰ پیکسل و حدود ۴۱۳ پیکسل بر اینچ) از نظر فنی کمی شفاف‌تر است، ولی تفاوتی نیست که در زندگی واقعی تشخیص داده شود.

آنچه بیشتر به چشم می‌آید نسبت تصویر است. پارسال نسبت ۱:۱٫۱۳ بود و حالا ۱:۱٫۰۸ شده، یعنی به مربع نزدیک‌تر. برای محتوای رایج ۱۶:۹ و ۴:۳ اختلاف مساحت قابل استفاده حدود ۱ درصد است. از نظر فنی نمایشگر جدید حدود ۵ درصد پیکسل افقی بیشتر دارد که می‌تواند برای سایت‌های دسکتاپی، سایدبارها یا صفحه تقسیم‌شده مفید باشد، اما کاربردپذیری واقعی مرورگر بیشتر به تنظیم DPI و مقیاس سیستم‌عامل بستگی دارد تا این تفاوت‌های ناچیز.

در عمل ویوو تجربه را اساساً تغییر نداده است. هر دو نمایشگر هنوز بسیار مربعی‌اند؛ این برای بهره‌وری خوب است، اما یعنی یک ویدیوی ۱۶:۹ تنها حدود ۶۱ درصد از مساحت صفحه را اشغال می‌کند.

مقایسه نمایشگر بیرونی جالب‌تر است. در نگاه اول ویوو تجربه را بدتر کرده: نمایشگر ۶٫۵۱ اینچی کوچک‌تر شده و وضوح ۱۱۲۰×۲۵۲۸ پیکسل دارد. اما حقیقت ماجرا گذار از نسبت بسیار بلند ۲۱:۹ به نسبت رایج‌تر ۲۰:۹ است. اگر قصد دارید روی نمایشگر بیرونی محتوای عریض ببینید، امسال تجربه بدتر است. با این حال نمایشگر جدید در عمل برای همه کاربردها بهتر است: حدود ۱٫۹ میلی‌متر عریض‌تر از پارسال و تنها حدود ۱٫۴ میلی‌متر کوتاه‌تر است. با تصویر ۱۶:۹ این یعنی حدود ۶ درصد سطح تصویر بزرگ‌تر؛ برای ۴:۳ هم همین‌طور. نمایشگر عریض‌تر برای وب‌گردی هم بهتر است؛ ستون‌های متن می‌توانند کمی پهن‌تر باشند، سایت‌های حالت دسکتاپ جای بیشتری دارند و اجزای رابط کمتر فشرده می‌شوند. پنل قدیمی کمی شفاف‌تر است اما این تفاوت هم در عمل دیده نمی‌شود.

ویوو ادعا می‌کند حاشیه‌های بسیار باریک «پیشرو در صنعت» روی هر دو صفحه دارد و حاشیه‌های نمایشگر اصلی یکسان است که در تاشوها کمیاب است. شنیدنش خوب است اما در استفاده روزمره اهمیت زیادی ندارد. چین‌خوردگی نمایشگر داخلی هم از قبل کم‌عمق‌تر شده و جزو کم‌دیدترین‌هاست؛ کاملاً نامرئی نیست اما همین‌طوری از جعبه بیرون می‌آید بسیار خوب است.

وزن، مواد و مقاومت

X Fold6 حدود ۱۰ گرم از مدل قبلی سنگین‌تر است و با ۲۲۸ گرم سبک نیست؛ با این حال با وجود جزیره دوربین عظیم، تعادلش شگفت‌انگیز است و در دست طبیعی حس می‌شود. ویوو می‌گوید گوشه‌های گرد و «فریم فلزی لبه تخت ۲٫۵ بعدی» در این امر نقش دارند و دلیلی برای تردید در آن نمی‌بینیم.

مواد سازنده مثل پارسال است: فریم آلومینیومی، شیشه جلو و پشت از پلاستیک تقویت‌شده با الیاف شیشه. ساخت کاملاً ممتاز است. اما یا اطلاعات رسمی چیزهایی را جا انداخته یا گوشی در برخی بخش‌ها عقب‌گرد کرده است. X Fold5 رتبه IP58/IP59+ داشت که در تئوری به آن اجازه می‌داد تا ۳۰ دقیقه در عمق ۳ متر آب دوام بیاورد؛ X Fold6 رتبه IP58/IP59 دارد که یعنی حداکثر ۱ متر آب شیرین تا ۳۰ دقیقه. درباره محافظ سطح هم X Fold5 شیشه Armor Glass نسل دوم را اعلام کرده بود و درباره X Fold6 اطلاعاتی نداریم. در عوض ادعای کارکرد در دمای منفی ۲۰ درجه سانتی‌گراد اضافه شده است.

لولا حس مشابهی دارد: نرم و محکم. در دو انتها «کلیک» رضایت‌بخش دارد و در میانه کشش یکنواختی احساس می‌شود. ویوو از «تاشدن زیر آب» هم سخن می‌گوید که چشمگیر به نظر می‌رسد، هرچند مطمئن نیستیم کسی روزی به آن نیاز پیدا کند.

رنگ‌های X Fold6 در چین خاکستری، سفید و آبی روشن (Azure) بود، اما بازارهای خارجی رنگ‌های Horizon Blue و Prism Black را می‌گیرند. هر دو ساده و آرام‌اند و در هر محیطی خوب می‌نشینند.

و اما مرور سریع کنترل‌ها: دکمه سفارشی بالای سمت راست گوشی که از X Fold5 معرفی شد، بین حالت لرزش و زنگ جابه‌جا می‌شود و می‌تواند فلاش را هم روشن کند؛ البته هنگام باز بودن گوشی روی لبه چپ قرار می‌گیرد، در حالی که کلید صدا و دکمه پاور روی لبه راست مانده‌اند. دکمه‌ها طبق انتظار بسیار باریک‌اند و کمی ناراحتی در دست ایجاد می‌کنند، اما این بخشی از بهایی است که برای یک دستگاه تاشوی نازک می‌پردازید. دکمه پاور با همه باریکی‌اش آن‌قدر بزرگ هست که حسگر اثر انگشت خازنی را جا بدهد؛ این حسگر هم سریع و دقیق است و جایش هم بد نیست. ولی هنوز یاد دو حسگر زیر نمایشگر X Fold3 Pro را فراموش نکرده‌ایم؛ نمی‌دانیم آن مدل راحت‌تر بود، اما بی‌تردید لوکس‌تر بود.

نمایشگر؛ روشنایی، نرخ نوسازی و HDR

درباره تفاوت‌های اندازه و نسبت تصویر دو نمایشگر X Fold6 پیش‌تر حرف زدیم و نتیجه این است که ویوو کار را به سمت بهتر شدن تغییر داده است. حالا به جزئیات فنی‌تر برسیم.

نمایشگر تاشوی ۸٫۰۲ اینچی وضوح ۲۵۰۴×۲۳۱۲ پیکسل و تراکمی حدود ۴۲۴ پیکسل بر اینچ دارد. ویوو رسماً ۵۰۰۰ نیت اوج روشنایی را تبلیغ می‌کند که اندکی بیش از ۴۵۰۰ نیت مدل قبلی است. باید دید در اندازه‌گیری‌های استاندارد ما چه نتیجه‌ای می‌دهد.

تست حداکثر روشنایی؛ نمایشگر داخلی

در تست ما، X Fold6 در پنجره ۷۵ درصدی اندکی روشنایی کمتر از X Fold5 ثبت کرد. با بیش از ۱۵۰۰ نیت، حتی زیر نور خورشید بیرون از خانه کاملاً راحت است؛ اگرچه بعضی رقبا کمی بالاترند. در پنجره ۱۰ درصدی اوج روشنایی بیش از ۲٬۴۰۰ نیت اندازه گرفتیم و حداقل روشنایی در نقطه سفید فقط ۰٫۹ نیت بود. نمایشگر تاشوی داخلی از نسل M14 سامسونگ دیسپلی است که به سال ۲۰۲۴ برمی‌گردد و با مدل‌های Pro آیفون و سری Ultra سامسونگ مشترک است.

نمایشگر بیرونی امسال ۶٫۵۱ اینچ و با نسبت ۲۰:۹ است، نه ۲۱:۹. روی کاغذ این نمایشگر هم تا ۵۰۰۰ نیت تبلیغ شده، مثل نمایشگر داخلی؛ که جالب است، چون کمتر از ۵۵۰۰ نیتی است که پارسال برای نمایشگر بیرونی X Fold5 ادعا شده بود.

تست حداکثر روشنایی؛ نمایشگر بیرونی

اندازه‌گیری‌های ما برای صفحه بیرونی تقریباً با صفحه داخلی یکی است و دوباره X Fold6 کمی کم‌نورتر از مدل قبلی است؛ اما این میزان اختلاف می‌تواند صرفاً نتیجه نحوه تنظیم باشد. روشنایی دو نمایشگر X Fold6 هم به هم نزدیک است که برای یکنواختی خوب است.

مدیریت نرخ نوسازی بالا

رفتار نرخ نوسازی روی هر دو نمایشگر بسیار شبیه است. نرخ نوسازی پویا دارید که وقتی روی صفحه حرکتی نیست تا ۱ هرتز پایین می‌آید. سه حالت در تنظیمات هست: Smart Switch، Standard و High. هم High و هم Smart Switch به ۱۲۰ هرتز می‌رسند، ولی High کمی بیشتر به آن گرایش دارد.

هر دو پنل از بک‌پلین LTPO استفاده می‌کنند و ویوو می‌گوید نوع «8T» یا همان 8T1C است: هشت ترانزیستور لایه‌نازک و یک خازن برای هر زیرپیکسل، در مقابل پیاده‌سازی‌هایی با هفت یا حتی شش ترانزیستور. بدون ورود به جزئیات فنی، این ساختار در تئوری اجازه می‌دهد نمایشگر در ۱ هرتز یا نرخ‌های بسیار پایین تمیزتر کار کند، ولتاژهای پایدارتری نگه دارد و از نوسان روشنایی جلوگیری کند. همچنین گذارهای نرخ نوسازی را نرم‌تر و درجه‌بندی خاکستری را در روشنایی پایین بهتر می‌کند و بسته به نحوه اجرا می‌تواند مصرف پنل را هم کم کند.

HDR

X Fold6 مثل مدل پارسال روی هر دو نمایشگر گواهی HDR10+ و Dolby Vision دارد. گواهی HDR Vivid هم دارد، اما جز کسانی که به سرویس‌های پخش چینی علاقه‌مندند، احتمالاً به کارتان نمی‌آید. گوشی از دیکدر همه قالب‌های رایج HDR یعنی HDR10، HDR10+، HLG و Dolby Vision پشتیبانی می‌کند و بالاترین سطح گواهی DRM یعنی Widevine L1 را هم دارد.

باتری و شارژ؛ ۶۹۰۰ میلی‌آمپرساعت در عمل چه می‌کند؟

نسخه چینی X Fold6 باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی دارد، اما نسخه جهانی کمی پایین‌تر و روی ۶۹۰۰ میلی‌آمپرساعت ایستاده است. مثل همیشه دو سلول باتری داریم که به‌صورت موازی به هم وصل شده‌اند.

ویوو تقسیم ظرفیت را ۳۹۹۷ به ۲۹۰۳ میلی‌آمپرساعت اعلام کرده که روی هم همان ۶۹۰۰ می‌شود. در ساخت آن از نسل پنجم فناوری آند سیلیکونی استفاده شده که چگالی بالاتر و عمر طولانی‌تر وعده می‌دهد. این چیدمان در واقع باتری نیمه‌حالت‌جامد نسل سوم است که قرار است حتی در سرمای شدید هم تخلیه پایداری داشته باشد. به ادعای خود ویوو و در آزمون‌های داخلی، باتری «Blue Volt» این گوشی ۲۳ تا ۴۷ درصد بیشتر از X Fold5 دوام می‌آورد.

پس از اجرای آزمون‌های استاندارد، ما تحت تأثیر قرار گرفتیم اما شگفت‌زده نشدیم. X Fold6 به‌وضوح از مدل قبلی بهتر است، ولی در امتیاز استفاده فعال به صدر تاشوها نمی‌رسد.

آزمون عمر باتری با گوشی باز

نتیجه آزمون با گوشی بسته مشابه است: X Fold6 به‌راحتی از مدل قبلی جلو می‌زند، اما با وجود برتری ظرفیت، کمی از بهترین‌ها عقب می‌ماند.

آزمون عمر باتری با گوشی بسته

برای سلامت باتری، امکانات پایه را دارد. می‌توانید سقف شارژ را روی ۸۰، ۸۵، ۹۰، ۹۵ یا ۱۰۰ درصد بگذارید؛ هم با شارژ هوشمند که برنامه شارژ را بر اساس ساعت خواب شما تنظیم می‌کند و هم بدون آن. شارژ سریع را هم می‌شود خاموش کرد و دسترسی به شارژ بای‌پس (bypass) ساده است.

سرعت شارژ

X Fold6 شارژ ۸۰ واتی دارد. فناوری FlashCharge ویوو در اصل همان USB Power Delivery با PPS است. از نظر فنی با یک کابل Type-C به Type-C معمولی هم کار می‌کند، اما برای توان‌های بالا کابل e-Marked لازم است. کابل داخل جعبه عدد «۹.2A» دارد و شارژر هم چنین جریانی می‌دهد، پس بهتر است همان شارژر ۱۰۰ واتی و کابل اصلی را به کار ببرید؛ ما هم همین ترکیب را آزمودیم.

منحنی شارژ نشان داد توان در شارژ‌های پایین فقط برای مدت کوتاهی به حدود ۶۳ وات می‌رسد، بعد برای بخش عمده مسیر روی حدود ۴۰ وات می‌ماند و در پایان به ۳۵ و ۳۲ وات می‌رسد. این گوشی در شمار تاشوهای کندشارژ امروزی است، هرچند عقب‌ماندگی‌اش زیاد نیست: در ۱۵ دقیقه ۳۲ درصد، در ۳۰ دقیقه ۶۲ درصد و در حدود یک ساعت شارژ کامل.

بلندگوها؛ بلند و بی‌بیس

سیستم صوتی از دو بلندگو تشکیل شده که هر دو در نیمه نمایشگر بیرونی‌اند. یکی صدا را از یک ردیف سوراخ پایین بیرون می‌دهد و دیگری از لبه بالا و شکافی بالای نمایشگر بیرونی که نقش گوشی مکالمه را هم دارد. هر بلندگو یک کانال را پخش می‌کند: در حالت عمودی کانال چپ از بلندگوی بالاست و در حالت افقی، جابه‌جایی خودکار انجام می‌شود. این چیدمان همان چیزی است که X Fold5 و X Fold3 هم داشتند.

با وجود کمبود فضای داخلی، X Fold6 امتیاز «بسیار خوب» را در بلندی صدا گرفت که قابل ستایش است. کیفیت بد نیست، اما تقریباً بیس ندارد و صداهای زیر ممکن است کمی اعوجاج داشته باشند. منحنی پاسخ فرکانسی هم همین را تأیید می‌کند: افت محسوس در بخش میانی-پایین و در فرکانس‌های بسیار بالا.

ما میانگین بلندی بلندگوها را با واحد LUFS اندازه می‌گیریم؛ هرچه قدر مطلق عدد کمتر باشد، صدا بلندتر است.

اتصال‌ها و حسگرها

X Fold6 گوشی 5G است. می‌تواند روی هر دو اسلات نانوسیم، هم‌زمان SA/NSA زیر ۶ گیگاهرتز داشته باشد، یا اگر یک اسلات را غیرفعال کنید، از eSIM بهره ببرید. موقعیت‌یاب‌ها GPS، BeiDou، GLONASS، Galileo، QZSS، NavIC و A-GPS را پوشش می‌دهند.

برای اتصال محلی، Wi-Fi 7 در دو نسخه دوبانده یا سه‌بانده بسته به بازار وجود دارد. مدل ما که ظاهراً برای بریتانیا ساخته شده، سه‌بانده است و به باند ۶ گیگاهرتز که هنوز شلوغ نیست دسترسی دارد. بلوتوث نسخه ۶٫۰ با LE و کدک‌های aptX HD و LHDC 5 است. NFC هم هست و حالت خواننده/نویسنده و شبیه‌سازی کارت را پشتیبانی می‌کند. مادون‌قرمز هم برای کنترل از راه دور داخل جزیره دوربین پنهان شده است. جک ۳٫۵ میلی‌متری و رادیو FM وجود ندارد.

درگاه Type-C از USB 3.2 Gen2 با سرعت تا ۱۰ گیگابیت بر ثانیه پشتیبانی می‌کند، OTG/Host دارد و خروجی تصویر DisplayPort هم می‌دهد. ویوو یک محیط دسکتاپ خوش‌ساخت هم دارد، با پنجره‌های شناور و چندوظیفگی قدرتمند، چیزی شبیه Samsung DeX. می‌توانید آن را نادیده بگیرید و فقط صفحه را بی‌سیم به تلویزیون یا مانیتور بفرستید، اما محیط دسکتاپ واقعاً دلپذیر است.

حسگرها: ترکیب شتاب‌سنج و ژیروسکوپ lsm6dsvq، قطب‌نمای qst qmc6309، یک جفت حسگر نور (یکی روی هر نمایشگر که احتمالاً در نرم‌افزار یکی می‌شوند و به همین دلیل مدل دقیقشان مشخص نیست)، حسگر مجاورت سخت‌افزاری AMS TCS3743 روی نمایشگر بیرونی، فشارسنج LPS22DF، حسگرهای دمای رنگ جلو و پشت، حسگر فلیکر و حسگر هال.

نرم‌افزار: Android 17 و OriginOS 7 Fold

مهم‌ترین تفاوت عملی نسخه چینی X Fold6 (کد مدل V2545A) با نسخه جهانی (کد V2559) نرم‌افزار است. نسخه چینی با Android 16 و OriginOS 6 Fold عرضه شد و تا جایی که می‌دانیم هنوز به‌روزرسانی جدید را نگرفته است. نسخه جهانی از همان ابتدا با Android 17 و OriginOS 7 Fold می‌آید و البته سرویس‌های گوگل و مجموعه معمول اپ‌های گوگل را هم دارد.

ویوو برای نسخه جهانی پنج ارتقای اصلی اندروید و هفت سال وصله امنیتی قول داده است. این بازه رکورددار صنعت نیست، اما خوب است؛ ضمن اینکه شرکت با عرضه روی نسخه قدیمی‌تر «تقلب» نکرده و عملاً اولین ارتقای اصلی را از همان روز اول تحویل داده است.

ظاهر OriginOS 7 چیز عجیبی ندارد و همه‌چیز سر جای انتظارش است. ویوو سبک «شیشه مایع» را هم که این روزها باب شده پذیرفته و همه‌چیز نیمه‌شفاف است؛ بد نیست، اما کم‌کم تکراری می‌شود. جزئیات هوشمندانه‌ای برای تاشوها هست؛ برای مثال پرده اعلان‌ها و تنظیمات سریع بسته به اینکه از چپ، راست یا وسط نمایشگر اصلی پایین بکشید، از همان نقطه باز می‌شود.

چندوظیفگی؛ چهار برنامه هم‌زمان

بخش «Fold» در نام این نسخه یعنی نرم‌افزار روی شاخه‌ای جدا ساخته شده و امکانات فراوانی برای استفاده بهتر از فرم تاشو دارد. چندوظیفگی فوق‌العاده است. رابط Multi-Split Screen تا چهار برنامه را هم‌زمان نشان می‌دهد و همگی فعال می‌مانند؛ مثلاً ویدیویی که پخش می‌شود متوقف نمی‌شود. تقسیم صفحه را هم آزادانه می‌توانید تنظیم کنید و بیشتر برنامه‌ها با آن مشکلی ندارند.

Origin Workbench طور دیگری کار می‌کند. پس از فعال‌سازی در تنظیمات، با کشیدن انگشت از گوشه پایین راست به داخل صفحه باز می‌شود. یک برنامه اصلی بزرگ دارد و تا چهار برنامه دیگر در کنار؛ آن‌ها نیمه‌فعال‌اند و مثلاً نمی‌توانید ویدیو را در آن‌ها پخش‌شده نگه دارید، اما جابه‌جایی بین برنامه فعال بسیار سریع است. از Workbench با کشیدن سه‌انگشتی به بالا یا کمی بستن نمایشگر می‌توانید به Multi-Split Screen برگردید و برعکس. عادت کردن می‌خواهد، اما بعد از مسلط‌شدن قدرتمند است.

با کشیدن به بالا از صفحه خانه می‌توانید تا چهار برنامه انتخاب و Multi-Split Screen را سریع اجرا کنید. چینش‌های قبلی را هم از نوار اجرای سریع صفحه خانه دوباره فراخوانی می‌کنید. حتی Fan-Shaped App Launcher هم هست که چند ترکیب آخر برنامه‌ها را فهرست می‌کند و می‌توانید میان‌بر ترکیب‌های پرکاربرد را ذخیره کنید. به نظر می‌رسد ویوو برای چندوظیفگی واقعاً همه‌چیز را در نظر گرفته است.

یک سیستم سطح‌سیستمی برای بهره‌وری میان‌برنامه‌ای هم دارد: می‌توانید متن یا تصویر را بین برنامه‌ها بکشید و در فیلد ورودی رها کنید. سیستم‌عامل متن داخل تصویر را تشخیص می‌دهد، با OCR استخراج می‌کند و در فیلد می‌گذارد؛ حتی هم‌زمان ترجمه هم می‌کند که فعلاً ۱۶ زبان را پشتیبانی می‌کند. تشخیص اطلاعات کارت ویزیت هم در سطح سیستم هست و آن را مستقیم به مخاطب جدید یا موجود یا شماره‌گیر می‌فرستد.

Office Kit؛ اتصال به ویندوز، مک و آیپد

اگر گوشی را به رایانه ویندوزی، مک یا حتی آیپد وصل کنید، بهره‌وری یک پله بالاتر می‌رود. باید اپ vivo Office Kit را نصب و راه‌اندازی اولیه را انجام دهید که کمی دردسر دارد، اما پس از آن تقریباً هر نوع همکاری دوطرفه ممکن است: کنترل از راه دور رایانه یا گوشی، انتقال یکپارچه فایل، پخش تصویر، گسترش نمایشگر، کنترل چند دستگاه با یک ماوس و کیبورد و هم‌گام‌سازی یادداشت‌ها و کلیپ‌بورد. حتی می‌توانید دوربین‌های گوشی را به‌عنوان وب‌کم روی رایانه به کار بگیرید.

آنچه واقعاً ما را شگفت‌زده کرد (و پذیرفتنش برایمان سخت است، چون موج هوش مصنوعی دارد از کنترل خارج می‌شود) یکپارچگی هوش مصنوعی میان چند دستگاه است. وقتی Office Kit روی رایانه راه افتاده باشد، دستیار Jovi خودش را روی آن هم دارد و با اجازه شما می‌تواند عملیاتی در سطح سیستم‌عامل انجام دهد؛ مثلاً فایل یا بخشی از آن را پیدا کند، اطلاعات را از چند جا بگیرد، تجمیع کند و نتیجه را برای کسی ایمیل کند.

نکته هوشمندانه این است که می‌توانید کار را روی Jovi گوشی شروع کنید، حتی با گفتار. اگر فایل مورد نیاز روی رایانه مانده باشد و Office Kit آن با همان حساب وارد شده باشد، Jovi گوشی کار را به Jovi رایانه می‌سپارد و نتیجه را به گوشی گزارش می‌دهد. می‌توانید کارهای یک‌باره یا تکرارشونده را روی گوشی یا رایانه زمان‌بندی و پیشرفت را از Jovi دریافت کنید. این سطح از عمق چنان است که تعجب می‌کنیم رایگان عرضه شده. فراتر از Jovi، حالا می‌توانید مدل‌های هوش مصنوعی شخص ثالث را هم نصب کنید و سهمیه رایگان آن‌ها هم نسبتاً سخاوتمندانه است.

Gemini از قبل نصب است و Circle to Search هم در سطح سیستم یکپارچه شده. در ویرایشگر تصویر هم امکانات هوش مصنوعی فراوان است. ویوو برای OCR هوش‌مصنوعی‌اش دقت بیش از ۸۵ درصد برای متن چاپی و بیش از ۹۵ درصد برای دست‌خط را وعده می‌دهد؛ این قابلیت در اپ یادداشت کار می‌کند و قرار است ساختار اصلی سند و ویژگی‌های متن غنی را هم حفظ کند.

سرانجام، OriginOS 7 با محصولات اپل هم سازگار است. گفتیم که آیپد را از راه Office Kit می‌شود تقریباً یکپارچه با X Fold6 به کار گرفت. ایرپادز هم پشتیبانی می‌شود: جفت‌سازی تک‌مرحله‌ای، نمایش باتری و حتی Spatial Audio ویوو. اپل واچ هم پشتیبانی می‌شود و می‌توانید تماس، پیام و اعلان بگیرید، گام‌ها، ضربان قلب، خواب و تمرین را به vivo Health منتقل کنید و حتی دوربین گوشی و پخش موسیقی را کنترل کنید. یکپارچگی iCloud هم در مدیر فایل هست.

عملکرد و بنچمارک؛ Dimensity 9500 Super در برابر اسنپدراگون‌ها

ویوو که X Fold5 و X Fold3 Pro را با اسنپدراگون ۸ Gen 3 عرضه کرده بود، این بار مسیر کاملاً متفاوتی رفته و X Fold6 را بر پایه تراشه MediaTek Dimensity 9500 Super ساخته است. این دیگر جدیدترین چیپ مدیاتک نیست، چون جانشینش پیش از خروج X Fold6 از چین عرضه شده بود. با این حال Dimensity 9500 همچنان تراشه عالی است. پس نشان «Super» یعنی چه؟

ظاهراً هیچ تفاوت سخت‌افزاری با مدل معمولی وجود ندارد. این تراشه با فرایند ۳ نانومتری TSMC N3P ساخته شده است. پردازنده یک هسته اصلی ARM C1-Ultra تا ۴٫۲۱ گیگاهرتز، سه هسته C1-Premium تا ۳٫۵ گیگاهرتز و چهار هسته C1-Pro تا ۲٫۷ گیگاهرتز دارد. پردازنده گرافیکی Mali-G1 Ultra MC12 با ۱۲ هسته کامل است، در حالی که MediaTek 9500M فقط ۱۱ هسته می‌گیرد. مشخصات شناخته‌شده دیگر: پردازنده تصویر MediaTek Imagiq 1190 که فیلم 8K@۶۰ یا 4K@۱۲۰ با HDR را از نظر تئوری تحمل می‌کند و NPU 990. رم از نوع LPDDR5X چهارکاناله (۵۳۳۳ مگاهرتز) است. نسخه جهانی فقط در یک پیکربندی ۱۲ گیگابایت رم و ۵۱۲ گیگابایت حافظه UFS 4.1 عرضه می‌شود.

نتایج بنچمارک نشان می‌دهد Dimensity 9500 Super در عملکرد تک‌هسته و چندهسته جایی میان Snapdragon 8 Elite و Snapdragon 8 Elite Gen 5 می‌نشیند. ما معمولاً بنچمارک را در حالت تقویت عملکرد اجرا نمی‌کنیم، چون رفتار غیرقابل‌پیش‌بینی و گاهی عجیبی دارد؛ در X Fold6 هم همین است (به‌ویژه در AnTuTu 11)، ولی حالت Boost واقعاً افزایش اندکی در امتیاز پردازنده و گرافیک می‌دهد، اگر دنبال عدد هستید.

درباره AnTuTu باید بگوییم نسخه ۱۲ آن در اجرا روی نمایشگر اصلی گوشی را کاملاً خاموش می‌کرد (حتی ریستارت هم نمی‌شد، فقط صفحه سیاه) تا جایی که برای بار سوم نصب کردیم و تست را اول روی نمایشگر بیرونی با موفقیت اجرا کردیم. رفتاری بسیار عجیب است و به این نتایج خاص اطمینان نداریم.

Geekbench 6 (تک‌هسته)

AnTuTu

3DMark Wild Life Extreme

کاهش عملکرد در اثر گرما

X Fold6 گوشی تاشوی باریکی با چیپ قدرتمند است و طبیعتاً زیر بار کاهش عملکرد گرمایی (ترتل) نسبتاً شدیدی دارد؛ اما وضعش به اندازه‌ای که می‌ترسیدیم بد نیست و از برخی گوشی‌های تخت معمولی هم بهتر است. در پروفایل پیش‌فرض «متعادل»، طبق 3DMark حدود ۳۰ درصد از عملکرد حداکثری را از دست می‌دهد. این تست با گوشی کاملاً باز و در اتاق دارای تهویه مطبوع انجام شده، همان روشی که برای همه گوشی‌ها داریم. در حالت Boost و همان شرایط، گرما سریع‌تر جمع می‌شود، نمودار عملکرد پرنوسان‌تر می‌شود و افت نزدیک به ۵۰ درصد می‌رسد؛ مشابه یک Snapdragon 8 Elite Gen 5. بسته‌بودن گوشی طبیعتاً توان دفع گرما را کم می‌کند (چون بخش زیادی از گرما از سطح بزرگ نمایشگر خارج می‌شود) و به حدود ۴۰ درصد افت می‌انجامد.

در تست فشار، به‌ویژه قاب فلزی میانی X Fold6 خیلی داغ می‌شود؛ البته چنین سناریویی واقع‌گرایانه نیست و حتی آن موقع هم هیچ‌وقت نگهداشتن گوشی ناراحت‌کننده نشد.

دوربین ویوو X Fold6؛ یک ارتقای سخت‌افزاری، یک گوشی عکاسی بسیار بهتر

ویوو ساختار کلی دوربین مدل قبلی را حفظ کرده و فقط کمی ارتقایش داده است. سه‌گانه پشتی حالا یک دوربین اصلی بزرگ‌تر و پرمگاپیکسل‌تر دارد، در کنار فوق‌عریض و تله‌فوتوی ۳ برابری بدون تغییر؛ دو سلفی یکسان (و تقریباً معمولی) هم کار را کامل می‌کنند.

دوربین اصلی از سنسور رایج ۵۰ مگاپیکسلی ۱/۱٫۵۶ اینچی X Fold5 به یک سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی ۱/۱٫۴ اینچی ارتقا یافته؛ نسخه اختصاصی ویوو از سنسور Samsung HP9 با نام HPB که ما دوست‌اش داریم. همین HPB را در تله‌فوتوی X300 Pro دیده بودیم و X500 Pro Max اخیر هم ظاهراً از HP0 مرتبط با آن روی دوربین اصلی‌اش استفاده می‌کند (همان که گفته می‌شود روی تله‌فوتوی X300 Ultra هم هست). به هر حال این ارتقای معناداری برای خانواده تاشوهای ویوو است؛ هرچند X Fold3 Pro در سال ۲۰۲۴ هم سنسور ۱/۱٫۳ اینچی روی دوربین اصلی داشت.

تله‌فوتو هم می‌گوییم بدون تغییر است، اما شاید کاملاً درست نباشد: اعداد همان است (زوم ۳ برابری، معادل ۷۰ میلی‌متر، سنسور سونی ۵۰ مگاپیکسلی ۱/۱٫۹۵ اینچی)، ولی سنسور حالا Lytia 602 (IMX 885) اختصاصی ویوو است، نه Lytia 600 (IMX 882) عمومی مدل قبلی. این‌که این دو چقدر فرق دارند از حوصله ما بیرون است. فوق‌عریض کاملاً مشابه قبل است: سنسور Samsung JN1 با لنزی که در اپ‌های سخت‌افزاری ۱۵٫۴ میلی‌متر گزارش می‌شود و در EXIF عکس‌ها ۱۵ میلی‌متر (۵۰ مگاپیکسل) و ۱۶ میلی‌متر (۱۲٫۵ مگاپیکسل)؛ فوق‌عریض چندان عریضی نیست، اما فوکوس خودکار دارد که همیشه خوب است.

هر نمایشگر یک سوراخ برای دوربین سلفی دارد و هر دو دوربین ۲۰ مگاپیکسلی معرفی شده‌اند، ولی زیرشان سنسور ۳۲ مگاپیکسلی OmniVision است؛ دقیقاً مثل X Fold5 و Oppo Find N6 (که سنسور کمی بزرگ‌تری دارد). لنز هر دو عریض و فوکوس ثابت است.

• اصلی: ۲۰۰ مگاپیکسل Samsung ISOCELL HPB (HP9، ۱/۱٫۴ اینچ)؛ ۲۳ میلی‌متر، f/۱٫۶۸، OIS، PDAF چندجهته (از ۱۱ سانتی‌متر تا بی‌نهایت)؛ فیلم 8K30 و 4K120.
• تله‌فوتو: ۵۰ مگاپیکسل Sony Lytia 602 (IMX 885، ۱/۱٫۹۵ اینچ)؛ ۷۰ میلی‌متر (۳ برابر)، f/۲٫۵۷، OIS، PDAF چندجهته (از ۱۴٫۵ سانتی‌متر تا بی‌نهایت)؛ فیلم 4K60.
• فوق‌عریض: ۵۰ مگاپیکسل Samsung ISOCELL JN1 (۱/۲٫۷۶ اینچ)؛ ۱۵ میلی‌متر، f/۲٫۰۵، PDAF؛ فیلم 4K60.
• سلفی (بیرونی و داخلی): ۲۰ مگاپیکسل مؤثر، OmniVision OV32D (۳۲ مگاپیکسل، ۱/۳٫۶ اینچ)؛ ۲۱ میلی‌متر، f/۲٫۴، فوکوس ثابت؛ فیلم ۱۰۸0p30.

عکس‌های روز با دوربین اصلی

عکس‌های دوربین اصلی در زوم ۱ برابر خیلی خوب‌اند، اما یک جور عجیب. جزئیات عالی است؛ همه‌چیز تیز و ظریف است، چون ویوو ظاهراً تنظیم درستی برای ترکیب و کوچک‌سازی داده‌های این سنسور پیدا کرده است. تعادل سفیدی هم هیچ تمایل ناخوشایندی ندارد و رنگ‌ها عموماً خوب‌اند، هرچند آسیب جانبی پردازشی را تحمل می‌کنند. ترکیب نوردهی، رنج دینامیکی و منحنی تُن حس درستی نمی‌دهد: عکس‌ها کم‌رنگ، تخت و پرنور (یا دست‌کم با هایلایت‌های کنترل‌نشده) دیده می‌شوند.

این‌ها در پروفایل رنگ پیش‌فرض است که ویوو آن را «Refined» می‌نامد. ما نمی‌توانیم قبول کنیم که چنین پردازشی را باید به کاربر به‌عنوان انتخاب اول پیشنهاد کرد. کاربر می‌تواند ترکیب‌های دیگری از منحنی تُن و رنگ را در حالت‌های آماده انتخاب کند، اما پروفایل پیش‌فرض باید همه‌پسندتر باشد؛ مثل «Vivid» که ما برای بقیه نمونه‌ها (جز یک استثنا در گالری کم‌نور ۱ برابری) انتخابش کردیم.

رنگ‌های حالت Vivid هم به نام خود وفادارند و تقریباً بهترین شکل ممکن از چیزی‌اند که از گوشی‌های گران ویوو انتظار داریم. هایلایت‌ها مهار می‌شوند. وضوح جزئیات کمی تغییر می‌کند و تیزکردن در بافت‌های تصادفی بیشتر دیده می‌شود، اما باز هم ریز و نسبتاً طبیعی است. انتخاب آسانی برای پروفایل پیش‌فرض بود.

Vivid روی سوژه‌های انسانی هم عالی است: رنگ پوست زنده و واقعی بدون گرمای بیش‌ازحد و جزئیات صورت بسیار خوب. حالت پرتره در ۲۳ میلی‌متر محو کردن پس‌زمینه ظریفی دارد و تنظیم ۳۵ میلی‌متر آن را کمی قابل‌توجه‌تر می‌کند.

نسخه ۵۰ مگاپیکسلی همین صحنه‌ها هم بسیار تیز و پرجزئیات است و فقط در صحنه‌های پیچیده با نور پشتی می‌بینید که رنج دینامیکی به اندازه نسخه ۱۲٫۵ مگاپیکسلی گسترده نیست. با این حال شلیک ۵۰ مگاپیکسلی روی دوربین اصلی وقتی می‌خواهید بیشترین چیز را از صحنه بگیرید، منطقی است.

حالت ۲۰۰ مگاپیکسلی اما لزوماً جزئیات حل‌شده بیشتری به شما نمی‌دهد؛ بافت‌های تصادفی در آن بیشتر شبیه دیجیتال‌اند و به‌خوبی تعریف نشده‌اند.

غافلگیر نمی‌شوید اگر بگوییم عکس‌های ۲ برابری با رزولوشن عادی هم فوق‌العاده تیز و پرجزئیات‌اند و نحوه رندر جزئیات هم خوشایند است و نشانه‌ای از پردازش تهاجمی ندارد. پرتره‌های سرِ نزدیک در زوم ۲ برابری کمی افت جزئیات نشان می‌دهند، اما باز هم واقعاً خوب‌اند؛ نسخه حالت پرتره کمی نرم‌تر و بدون شک دیدنی‌تر است، ولی باز هم راضی‌کننده.

تله‌فوتو؛ ۳، ۶ و ۱۰ برابر

تله‌فوتوی X Fold6 همچنان کارش را خوب انجام می‌دهد: عکس‌های ۳ برابری تیز با جزئیات مشخص، کنتراست عالی، رنج دینامیکی خوب و رنگ‌های درست (درست یعنی همان رندر زنده حالت Vivid). در پرتره هم ۳ برابری عالی است؛ رنگ‌های دلنشین، جزئیات خوب و فاصله ۷۰ میلی‌متری که برای کادر سر و شانه گزینه خوبی است. ویوو مثل همیشه حالت پرتره را در ۷۰ میلی‌متر نمی‌دهد، ولی ۸۵ و ۱۰۰ میلی‌متر هست که برای کادر بسته‌تر یا فاصله بیشتر مناسب است؛ البته حواستان باشد که از حالت عکس ۷۰ میلی‌متری به این دو حالت پرتره کمی از تیزی کم می‌شود، به‌خصوص در نور کم.

عکس‌های ۳ برابری ۵۰ مگاپیکسلی در نور روز خوب‌اند و در صحنه‌های داخلی تاریک‌تر کمتر؛ حتی در شرایط ایده‌آل هم جزئیات خیلی بیشتری نسبت به عکس‌های ترکیب‌شده نمی‌گیرید. سطح زوم ۶ برابری با لمس دکمه ۳ برابر در دسترس است و نتایج کاملاً خوبی می‌دهد؛ معمولاً از نظر سطح پیکسل از ۳ برابری ۵۰ مگاپیکسلی جزئیات بیشتر و کنتراست بهتری دارد.

در ۱۰ برابری، گوشی رویکردش را از عکاسی به تولید تصویر عوض می‌کند، اما نتایج بیشترشان باورپذیرند؛ البته بسته به نوع سوژه فرق می‌کند. خطوط مستقیم در ۱۰ برابری از ۶ برابری ریزتر می‌شوند، اما اگر دقیق نگاه کنید، الگوهای مشبک جزئیات ساختگی را می‌بینید. این با گزینه Super telephoto enhancement روی حالت Extreme است که پیش‌فرض است و خود ویوو هم هشدار می‌دهد که «برخی صحنه‌ها ممکن است غیرطبیعی به نظر برسند».

فوق‌عریض و نماهای نزدیک

فوق‌عریض بالاتر از وزن خودش عمل می‌کند و جزئیات عالی می‌گیرد؛ شاید به لطف لنز نه‌چندان فوق‌عریض ۱۵ میلی‌متری. عکس‌ها تیز، رنگ‌ها عالی، رنج دینامیکی گسترده‌اند و فوکوس خودکار هم یعنی سوژه نزدیک را هم می‌توانید تیز بگیرید. نسخه تمام‌رزولوشن ۵۰ مگاپیکسلی اما نرم و رویایی است و چیزی نیست که بخواهید از آن استفاده کنید.

فوق‌عریض یکی از راه‌های نماهای نزدیک است: در زوم ۱ برابر وقتی بیش از حد به سوژه نزدیک شوید و دوربین اصلی نتواند فوکوس کند، گوشی به نمای دیجیتالی بریده‌شده از فوق‌عریض می‌رود. این‌ها برای چنین پیاده‌سازی‌هایی نسبتاً قابل‌قبول‌اند، اما روی X Fold6 گزینه‌های بهتر هم هست. زوم ۲ برابری دوربین اصلی یک راه است. تله‌فوتوی نزدیک‌فوکوس گزینه حتی بهتری است و نسبت بازتولید بزرگ‌تری از ۲ برابری اصلی و جزئیات بهتر (بسیار خوب) می‌دهد. زوم ۶ برابری بازتولید را چشمگیرتر می‌کند، اما جزئیات سطح پیکسل افت می‌کند. و در ۱۰ برابری همان‌طور که می‌دانید گوشی علاوه بر جزئیاتی که می‌گیرد، چیزهایی هم از خودش می‌سازد و برای برخی سوژه‌ها معجزه می‌کند؛ مثلاً یکی از چشمگیرترین نمونه‌های تاکنون (واقعی یا جعلی) از نوک یک مداد زرد.

عکاسی در نور کم

نتایج نور کم دوربین اصلی عالی است. تعادل سفیدی خودکار دقیق است و رنگ‌ها جلب‌توجه می‌کنند، حتی کمی بیش‌ازحد در حالت Vivid (که بیشتر مردم احتمالاً و باید همین را انتخاب کنند)، هرچند ما همین را ترجیح می‌دهیم. رنج دینامیکی و نوردهی عالی و جزئیات هم خوب است. حالت اختصاصی شب تفاوت چندانی نمی‌آورد. در این‌جا جزئیات در پروفایل پیش‌فرض Refined کمی بهتر است؛ ریزتر و طبیعی‌تر، مثل عکس‌های روز، و تضاد و اشباع کمتر که شاید برای بعضی‌ها ترجیح‌پذیر باشد؛ ولی ما همچنان به خروجی گویاتر Vivid متمایلیم.

عکس‌های ۲ برابری هم خیلی خوب‌اند، هرچند گوشی صحنه‌های روشن‌تر را ترجیح می‌دهد و سایه‌ها و صحنه‌های بسیار تاریک می‌توانند به‌وضوح نرم‌تر باشند. در تله‌فوتوی ۳ برابری هم نتایج عالی است، هرچند از تیزکردن شدیدتر در صحنه‌های تاریک‌تر می‌شود شکایت کرد؛ X Fold6 بدترین نیست، اما رندرهای طبیعی‌تر هم دیده‌ایم. رنگ‌های زنده و رنج دینامیکی گسترده البته خوش‌آمدنی است. حالت شب می‌تواند تیزی را در صحنه‌هایی که معمولاً محافظه‌کارانه رندر می‌شوند بالا ببرد، اما تفاوت چشمگیر نیست.

در ۶ برابری اگر عکس را ۱:۱ بررسی کنید نرمی، تیزکردن تهاجمی و شاید کمی جزئیات ساختگی به شکل الگوی مشبک (مثلاً دیوار بتنی در نمونه سوم) می‌بینید؛ ولی کمی عقب بایستید، عکس‌ها از نگاه کلی همچنان محکم‌اند. در ۱۰ برابری، مش‌ها در موقعیت‌های بیشتری آشکار می‌شوند و الگوریتم‌های «بهبود جزئیات» هوش مصنوعی می‌توانند آجرکاری‌های خلاقانه بسازند، هرچند خطوط مستقیم را هم نسبت به ۶ برابری ظریف‌تر نشان می‌دهند.

فوق‌عریض هم ناامیدکننده نیست. همان رنگ‌های زنده و کنتراست پرتأثیر را می‌دهد و رنج دینامیکی کافی برای رندر نقاط حدی دارد. جزئیات در سایه‌ها می‌تواند کمی نامطمئن باشد و حتی در نور بهتر تیزکردن نسبتاً آزادانه‌ای دارد، اما همه‌چیز به‌اندازه کافی خوب است، به‌خصوص برای یک تاشو. تفاوتی بین حالت شب و حالت عکس عادی نیست، چون گوشی خودش پردازش نور کم را در حالت عادی اعمال می‌کند.

سلفی؛ بهترین‌ها از دوربین پشتی می‌آیند

دو دوربین سلفی توکار یکسان‌اند و عکس‌های یکسان می‌گیرند، هرچند گرفتن عکس با دوربین داخلی کاری یک‌دستی نیست. دوربین بیرونی راحت‌تر قابل استفاده است و احتمالاً برای عکس‌های سریع که کیفیت مهم نیست (یا تماس تصویری که دوربین داخلی تقریباً فقط برای آن است) به کار می‌رود.

سلفی‌های واقعاً خوب از دوربین‌های پشتی می‌آیند؛ با چند مرحله اضافه برای باز کردن گوشی و تغییر رابط به نمایشگر بیرونی که حالا نقش منظره‌یاب دارد. کیفیت تصویر واقعاً عالی است. سلفی فوق‌عریض هم کیفیتی درخشان دارد و به‌طور چشمگیری از رقبای اصلی بهتر است؛ لنز ۱۶ میلی‌متری اگرچه چندان افراطی نیست، پوشش بیشتری برای عکس گروهی و پس‌زمینه می‌دهد.

جمع‌بندی کیفیت عکس

از نظر سخت‌افزاری X Fold6 گام نسبتاً کوچکی نسبت به نسل قبل است و ویوو فقط دوربین اصلی را ارتقا داده، اما در کیفیت عکس ارتقای مهمی رقم خورده؛ نه فقط روی دوربین اصلی. عکس‌های عالی در کل سیستم دیده می‌شود، در حالی که X Fold5 نتیجه‌های متوسطی در همه‌جا داشت. دوربین اصلی در روز و شب واقعاً عالی و در ۲ برابری هم بسیار خوب است. فوق‌عریض در نور خوب کار خوبی می‌کند و شبانه هم محکم است؛ تله‌فوتو هم همین‌طور است و در ۶ برابری بد نیست و در ۱۰ برابری قابل‌قبول (هرچند شاید کار سنگین را «هوش مصنوعی» بکند). پرتره‌ها خوب‌اند، نماهای نزدیک عالی و سلفی‌های دوربین پشتی در رده بالا. دو سلفی داخلی چندان خوب نیستند، ولی لازم هم نیست بهتر باشند.

یک ایراد بزرگ این است که ویوو پروفایل رنگ پیش‌فرض عجیبی انتخاب کرده؛ تنظیم Refined شاید طرفدارانی به‌خاطر رندر نسبتاً خالص داشته باشد، اما به‌هیچ‌وجه همه‌پسند نیست و ما هر بار اول از همه آن را به Vivid عوض می‌کنیم.

ویدیو: کیفیت تصویربرداری و ثبات

X Fold6 با دوربین اصلی تا 4K120 یا 8K30 فیلم می‌گیرد، در حالی که تله‌فوتو و فوق‌عریض پشتی حداکثر 4K60 دارند. دوربین‌های داخلی و بیرونی به ۱۰۸0p30 محدودند. Dolby Vision در همه ترکیب‌های وضوح و نرخ فریم به‌جز 4K120 و 8K30 در دسترس است. گزینه‌های PAL (۲۵ و ۱۰۰ فریم) هم هست، البته باید اول از تنظیمات دوربین فعالشان کنید.

حالت حرفه‌ای (Pro) ۵۰ فریم را برای کاربران PAL و ۲۴ فریم را برای فیلم‌سازها اضافه می‌کند، اما عجیب است که در آن Dolby Vision نیست و HDR یا Log هم دیده نمی‌شود؛ پس ۲۴ فریم با Dolby Vision ممکن نیست. در عوض بیت‌ریت خیلی بالاتر است: ۷۲ مگابیت بر ثانیه استاندارد و ۱۲۰ مگابیت بر ثانیه بالا، در برابر ۳۸ مگابیت بر ثانیه حالت عادی در 4K30. علاوه بر کنترل‌های معمول نوردهی، تعادل سفیدی و فوکوس، zebra برای کنترل نوردهی و focus peaking هم هست، اما نه هیستوگرام و نه waveform.

پایدارسازی همیشه روشن است و یک سطح Ultra stabilization هم دارد که تا ۲.8K60 روی دوربین اصلی و تا ۲.8K30 روی تله‌فوتو کار می‌کند.

فیلم‌های روز از دور عالی‌اند: کنتراست خوب، رنج دینامیکی گسترده و رنگ‌های زنده اما نه کارتونی. درباره وضوح مطمئن نیستیم: تله‌فوتو قابل‌قبول است، اما دوربین اصلی تیزکردن سنگین و جزئیات معمولی دارد و فوق‌عریض هم در رده خودش متوسط است. در شب دوربین اصلی خوب نوردهی می‌کند، رنج دینامیکی عالی دارد و وضوحش برای این شرایط خوب است. فیلم تله‌فوتو تیز اما نویزی است و کلیپ‌های فوق‌عریض نه تمیزند و نه کاملاً تیز، هرچند نوردهی روشن آن‌ها را تا حدی دیدنی کرده است.

در پایدارسازی چیزی برای انتقاد نیست. در حالت ثابت هر سه دوربین پشتی تصویری تقریباً سه‌پایه‌ای می‌دهند، پن‌ها روان است و لرزش راه‌رفتن هم خوب اصلاح می‌شود.

جمع‌بندی ویدیو

هیجان ما از کیفیت عکس‌ها کاملاً به ویدیو منتقل نمی‌شود، اما ناامیدکننده هم نیست. از نظر قابلیت‌ها، 4K60 روی هر سه دوربین پشتی همراه Dolby Vision و 4K120 و 8K30 روی دوربین اصلی در دسترس است؛ ولی حالت Pro محدودیت دارد (بدون Dolby Vision و Log). کیفیت واقعی در روز روی هر سه دوربین خوب است و فقط وضوح کمی کم می‌آورد؛ پایدارسازی هم تحسین‌برانگیز است. شب، فیلم دوربین اصلی خوب و فوق‌عریض و تله‌فوتو کمابیش قابل‌قبول است. در مجموع نه نقطه قوت است و نه ضعف.

رقبا؛ X Fold6 با چه گوشی‌هایی رقابت می‌کند؟

ویوو X Fold6 در نسخه جهانی فقط با ترکیب ۱۲ گیگابایت رم و ۵۱۲ گیگابایت حافظه و رنگ Horizon Blue عرضه می‌شود. قیمت اعلام‌شده ۲٬۲۰۰ یورو است که از رقبا چندان دور نیست.

مشهورترین و مرسوم‌ترین گزینه جایگزین Samsung Galaxy Z Fold8 Ultra است. از نظر سخت‌افزار یک قدم از ویوو عقب است؛ سامسونگ در عملکرد خام جلوتر است، اما دوربین‌هایش هم‌رده نیستند و باتری هم همین‌طور. ویوو با تلاش جدی‌اش فاصله نرم‌افزاری با سامسونگ را هم تقریباً از بین برده است. وعده هفت ارتقای اصلی سامسونگ البته قوی است، اما مطمئن نیستیم کاربر حرفه‌ای که دنبال یک تاشوی پیشرو است، گوشی را هفت سال نگه دارد.

نزدیک‌ترین رقیب واقعی احتمالاً Honor Magic V6 است؛ پس از گلکسی، شناخته‌شده‌ترین و در دسترس‌ترین تاشوست. Magic V6 گوشی متعادل دیگری است: نمایشگرهای عالی، چیپ پرچمدار Snapdragon 8 Elite Gen 5 و باتری سیلیکون-کربن ۶٬۶۰۰ میلی‌آمپرساعتی که با اینکه کوچک‌تر از ویوو است، در تست ما عمر باتری بهتری نشان می‌دهد. اما اگر دوربین و چندوظیفگی برایتان مهم‌تر است، ویوو بهتر است.

Oppo Find N6 هم ارزش بررسی دارد. تقریباً همه ویژگی‌های سخت‌افزاری آنر را دارد، با باتری کمی کوچک‌تر ۶٬۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی که با این حال امتیاز عمر باتری عالی می‌گیرد؛ اما دوربینش هم به خوبی ویوو نیست.

در نهایت Motorola Razr Fold، قهرمان عمر باتری تاشوها در تست ما، حدود ۶۰۰ یورو (۲۰۰ دلار) ارزان‌تر است و حافظه‌اش دو برابر است. چیپست ضعیف‌تر و دوربین ساده‌تر آن را بیشتر به گزینه‌ای اقتصادی تبدیل می‌کند تا یک گوشی کاملاً بهتر، اما این دستاورد کمی نیست.

جمع‌بندی نقد ویوو X Fold6

چیزهای زیادی برای دوست‌داشتن در ویوو X Fold6 هست. شاید بتوان گفت کامل‌ترین تاشوی بزرگ بازار فعلی است. نه اینکه بی‌نقص باشد یا در هر بخش بهترین، اما تقریباً هیچ بخشی نیست که جزو بهترین‌ها نباشد.

هر دو نمایشگر عالی‌اند، لولا اطمینان‌بخش و محکم است، چین‌خوردگی تا جای ممکن کم‌دیده می‌شود و با وجود ۲۲۸ گرم وزن و جزیره دوربین عظیم، گوشی در دست راحت و متعادل است. نمایشگر بیرونی کمی عریض‌تر هم حس گوشی را به یک گوشی معمولی نزدیک‌تر کرده است.

عملکرد در سطح پرچمدار است. Dimensity 9500 Super شاید افتخار آخرین Snapdragon را نداشته باشد، اما در عمل کاملاً قدرتمند است و تحت بار طولانی هم با معیار تاشوها نسبتاً خوب دوام می‌آورد. هیچ‌وقت از سرعت گله نخواهید کرد.

باتری ۶٬۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی به‌تنهایی یک دستاورد فنی است. عمر واقعی بسیار خوب و نسبت به نسل قبل قابل‌توجه است، اما به اندازه ظرفیت عظیمش رکورددار نیست و برخی رقبا با باتری کوچک‌تر زمان بیشتری می‌دهند. شارژ هم به‌تنهایی خوب است، اما حدود یک ساعت برای شارژ کامل سریع‌ترین نیست. در عوض شارژ بی‌سیم ۴۰ واتی و قابلیت‌های سلامت باتری را دارید.

OriginOS 7 Fold شاید یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت X Fold6 باشد. ویوو واقعاً برای استفاده درست از نمایشگر بزرگ داخلی تلاش کرده است: Multi-Split Screen، Origin Workbench، کشیدن و رها کردن بین برنامه‌ها، ارتباط با رایانه و مک و حتی حالت دسکتاپ شگفت‌انگیز، همه حس می‌دهند گوشی حول فرم تاشو طراحی شده، نه اینکه یک گوشی اندرویدی معمولی با صفحه بزرگ‌تر باشد. سامسونگ هنوز در دوام نرم‌افزاری و شاید بلوغ اکوسیستم جلوتر است، اما در قابلیت‌های واقعی تاشو، شاید ورق دارد برمی‌گردد.

دوربین یکی از نقاط برجسته است. دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی ارتقای قابل‌توجهی است و روز و شب عکس عالی می‌گیرد. تله‌فوتو و فوق‌عریض هم کم نمی‌آورند؛ طوری که X Fold6 یکی از معدود تاشوهایی است که دوربینش نقطه ضعف آشکار نیست. بازه زوم مفید، توان خوب در نمای نزدیک و سلفی‌های عالی با دوربین پشتی هست. سلفی‌های سوراخی همچنان معمولی‌اند، اما در تاشویی که می‌شود با دوربین‌های اصلی سلفی گرفت، اشکال جدی نیست. ویدیو متوسط به بالا است و نه استثنایی، اما پایدارسازی عالی و گزینه‌های ضبط فراوان است. در هر حال همان اول پروفایل پیش‌فرض Refined ویوو را عوض می‌کنیم.

ایرادهای کوچک‌تر هم هست: جزیره دوربین عظیم را نمی‌شود نادیده گرفت و ۲۲۸ گرم وزن هم برای کسی «سبک» نیست.

با در نظر گرفتن همه چیز، X Fold6 شایسته تحسین است. ویوو توانسته باتری عظیم، دوربین عالی، عملکرد پرچمدار و دو نمایشگر عالی را در یک تاشوی باریک جا بدهد، بی‌آنکه گوشی مجموعه‌ای از سازش‌ها به نظر برسد. بهتر اینکه نرم‌افزار هم به بلوغی رسیده که فضای صفحه اضافه تفاوت بزرگی می‌سازد. پس اگر یکی از کامل‌ترین تجربه‌های تاشوی فعلی را می‌خواهید و قیمت ترسانتان نمی‌کند، X Fold6 باید در صدر فهرست کوتاه شما باشد.

مزایا

• نمایشگر بیرونی عملی و عالی، و نمایشگر تاشوی داخلی بزرگ
• ساخت پریمیوم، لولای محکم و چین‌خوردگی نسبتاً کم‌دیده
• عملکرد قدرتمند در سطح پرچمدار
• کیفیت عالی عکس ثابت روی هر سه دوربین پشتی
• دوربین اصلی توانمند، زوم و عکاسی نمای نزدیک عالی
• تجربه چندوظیفگی غنی و واقعاً مفید برای تاشو
• حالت دسکتاپ عالی و قابلیت‌های گسترده بین‌دستگاهی
• باتری عظیم ۶٬۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی با دوام بسیار خوب
• شارژ بی‌سیم ۴۰ واتی و قابلیت‌های مفید سلامت باتری
• پنج ارتقای اصلی اندروید و هفت سال به‌روزرسانی امنیتی
• بلندی بسیار خوب بلندگوها

معایب

• قیمت بالا
• عمر باتری به اندازه ظرفیت ۶٬۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی استثنایی نیست
• شارژ در این رده نسبتاً کند است
• دوربین‌های سلفی داخلی و بیرونی متوسط‌اند
• پروفایل رنگ پیش‌فرض Refined حداکثر سلیقه‌ای است
• جزیره دوربین عظیم؛ گوشی همچنان نسبتاً سنگین است
• بلندگوها بیس ندارند و در فرکانس‌های بالا ممکن است زمخت باشند

بیشتر بخوانید

• نقد و بررسی Motorola Razr Fold: پادشاه جدید تاشوهای کتابی
• نقد و بررسی تخصصی گوشی Samsung Galaxy S26FE؛ قاتل پرچمدار یا تکرار فرمول گذشته؟
• Apple iPhone 18 Pro؛ پادشاه جدید گوشی‌های کامپکت یا یک تکرار گران‌قیمت؟
• Huawei Pura 90s Pro Max؛ بازگشت قدرتمند هوآوی به قله دنیای موبایل

منبع: GSMArena (نقد اصلی به زبان انگلیسی؛ ترجمه و بازنویسی شده است) | عکس‌ها: メイド理世، Dinkun Chen، Slcreza (CC BY-SA 4.0)، Грибков михаил (CC BY 4.0)، Savantup (CC0) / Wikimedia Commons